Hyperthyreoïdie

Hyperthyreoïdie, ofwel een overactieve schildklierwerking, is de meest voorkomende hormonale afwijking bij de oudere kat. De schildklier is een orgaan dat zich onderaan de nek bevindt aan weerszijde van de luchtpijp en produceert een hormoon dat nodig is voor een goede stofwisseling. Werkt de schildklier te hard, dan komt er teveel hormoon in het bloed. De stofwisseling wordt verhoogd en beïnvloedt zo de werking van vele organen, zoals het hart, het maagdarmkanaal, het zenuwstelsel en de nieren.

Zo gaat bijvoorbeeld het hart sneller en krachtiger pompen, waardoor de hartspier dikker wordt en de kat de hartspierziekte "cardiomyopathie" ontwikkelt. Ook gaan bij vele katten met hyperthyreoïde de nieren sneller achteruit en ontwikkelen zij "chronische nierinsufficiëntie". Als de schildklier teveel hormoon produceert, dan maakt de nterne motor van de kat dus eigenlijk overuren. Wordt dit niet behandeld, dan zal deze aandoening uiteindelijk de kat fataal worden.

Symptomen

  • Eén derde van de katten zijn hyperactief, rusteloos en/of chagrijnig, miauwen veel, vertonen rillingen of agressief gedrag
  • Vaak vermijden ze warme plekken
  • Ze vermageren ondanks goed eten en vaak drinken en plassen ze meer
  • Af en toe ziet men braken en diarree
  • Soms een doffe, vettige, onverzorgde vacht

Diagnose en therapie

Bij het lichamelijk onderzoek door de dierenarts wordt vaak een snelle pols gemeten en vaak een bijgeruis op het hart. Ook heeft 80% van de katten met een te hard werkend schildklier een te hoge bloeddruk.

De diagnose wordt gesteld door middel van bloedonderzoek. De behandeling van een kat met hyperthyreoïdie kan zijn; in de vorm van tabletten die dagelijks gegeven moeten worden, behandeling met radioactief jood (lees hier het verhaal van kat Jewel, die succesvol behandeld is met jood!) of een chirurgische ingreep. Sinds kort is er ook behandeling mogelijk met speciale voeding, klik hier voor meer informatie over deze voeding.

Het Websitebedrijf