Blaasontsteking-blaasgruis

Blaasproblemen bij de kat komen regelmatig voor. De meest gehoorde klacht is het "loos persen", de kat zit dan buiten of op de kattenbak in de plashouding te persen en er komen maar een paar druppels urine uit. Soms komt er ook helemaal niets. Dit kan verward worden met het persen op ontlasting. Wanneer uw kat lang zit te persen is het verstandig niet af te wachten en zo snel mogelijk langs komen met het dier. Lukt dit niet, vang dan wat urine op en laat dit onderzoeken. In sommige gevallen kan het een spoedgeval zijn (zie "complicaties").

Oorzaken

Blaasontsteking bij de kat kan verschillende oorzaken hebben. In 65% van de gevallen komt het plasprobleem door een blaasontsteking met verdikking en beschadiging van de blaaswand. Men noemt dit ook wel "Feline Idiopatische Cystitis". Dit is een verzamelnaam voor blaasontstekingen met verschillende onderliggende factoren. Idiopathische cystitis komt vaker voor bij katten met overgewicht en weinig lichaamsbeweging. Vaak drinken katten met blaasontsteking relatief te weinig en leven in een huishouden met meerdere katten. Stress kan een belangrijke factor zijn die de klacht veroorzaakt.

Blaasgruis is een andere vaak voorkomende oorzaak van blaasontsteking. Blaasgruis zijn microscopisch kleine steentjes in de blaas. Deze schuren continu tegen de blaaswand. Dit veroorzaakt pijn en beschadiging en er ontstaat een blaasontsteking. Soms kunnen de gruisjes met het blote oog gezien worden, maar meestal moeten we dit door middel van een urineonderzoek en een microscopisch onderzoek aantonen.

Bacteriële infecties spelen zelden een rol bij een blaasontsteking bij de kat en ook tumoren zien we maar weinig.

Symptomen

Bij een blaasontsteking zien we dat de kat lang zit te persen op urine in de kattenbak, of buiten. Andere kenmerken zijn: onzindelijkheid op willekeurige plaatsen, veel kleine plasjes doen, miauwen van pijn, likken aan de schaamstreek en soms is zelfs rode bloederige urine zichtbaar.

Diagnose

Op het moment dat men een blaasontsteking vermoedt, is een urineonderzoek de eerste stap. Hieruit kan veel informatie verkregen worden. De urine wordt gecontroleerd op eiwitten, bloed en glucose, het soortelijk gewicht wordt gemeten en de zuurtegraad kan gecontroleerd worden. Onder de microscoop kan er eventueel gruis of bacteriën gezien worden. Het is belangrijk dat de urine binnen 1 tot 2 uur na opvangen onderzocht wordt en dat deze koel bewaard is.

Soms is verder onderzoek nodig. Bijvoorbeeld naar aanleiding van het urineonderzoek of indien de klachten niet weggaan of steeds terugkomen. Verder onderzoek kan bestaan uit een kweek van de urine, röntgenfoto's of een echo van de blaas.

Urine opvangen

Lees hier hoe u de urine van de kat kunt opvangen.

De behandeling bestaat vaak uit twee componenten.

Allereerst moeten de pijn en de persdrang behandeld worden. In het acute stadium van de klachten kunnen blaasontspanners of pijnstillers worden gegeven.

Wanneer er sprake is van blaasgruis kan dit in veel gevallen worden opgelost met dieetvoeding. Deze voeding is zodanig samengesteld dat het de kristallen in de urine oplost. Er mag hierbij dan ook niets anders gegeven worden! Na ongeveer 6 weken volgt er een controle van de urine en kijken we of de kat weer terug kan op een speciaal blaasonderhoudend dieet. Wanneer er vermoedt wordt dat er idiopatische cystitis meespeelt dan kan er een ander behandelingsplan op gesteld worden, bijvoorbeeld met gedragstherapie.

Als complicatie van plasproblemen kan bij katers een verstopping van de urinewegen ontstaan. Hierdoor kan een kater niet meer plassen en hoopt de urine zich op in de blaas. De kater heeft pijn en als deze situatie lang blijft bestaan wordt hij er doodziek van; hij is dan sloom, braakt, eet niet en zit veel te persen op de bak zonder dat u urine ziet. Deze situatie is een spoedgeval en moet snel verholpen worden. Het is dan ook noodzaak om direct naar uw dierenarts te gaan.

Het Websitebedrijf