Demodex (puppyschurft)

Demodex, ook wel puppyschurft genoemd, is een huidaandoening die we voornamelijk zien bij jonge honden en wordt veroorzaakt door de demodex mijt. 

Demodex mijten zijn normale bewoners van de huid. Ze leven in de haarfollikels en talgklieren en elke hond draagt ze bij zich. De teef draagt de demodex mijt over aan haar pups tijdens de eerste levensweek. 
Normaal gesproken geven deze mijten geen problemen, het aangeboren afweermechanisme zorgt dat het aantal klein blijft. Bij jonge honden kan er echter iets mis lopen bij deze afweer, waardoor er een overgroei ontstaat. 
Ook bij oudere honden zien we dit soms vanwege een verminderde weerstand of het gebruik van bepaalde medicijnen.

Verschijnselen

De huidklachten kunnen erg variëren! In eerste instantie zorgen de mijten voor haaruitval, waardoor de infectie zich soms alleen uit door ronde kale plekken. Als er bijkomend een infectie optreedt kunnen de klachten veel uitgebreider worden en kan er over het hele lichaam een diepe huidontsteking ontstaan. 

Diagnose

Omdat de mijten zo diep in de huid leven zijn ze niet met het blote oog zichtbaar. De dierenarts zal dan ook een afkrabsel van de huid maken om de mijten op te sporen. Dit afkrabsel van de bovenste huidlagen wordt onder de microscoop bekeken. Indien er meerdere demodex mijten in het afkrabsel worden gevonden kan de diagnose gesteld worden.

Therapie

Er is soms een langdurige behandeling nodig om een demodex infectie onder controle te krijgen. Er zijn verschillende middelen die de mijt bestrijden. Daarnaast moet ook de eventuele bacterië bestreden worden. Na een periode van 3 weken wordt er door de dierenarts opnieuw een afkrabsel van de huid genomen. Indien dit afkrabsel negatief is (er zijn geen mijten meer zichtbaar) is het advies om nog 3 weken door te gaan met behandelen. Pas na 2 negatieve afkrabsels met een tussentijd van 3 weken kan de behandeling gestopt worden.

Prognose

Bij jonge honden heeft demodex meestal een goede prognose. Na de juiste behandeling groeien de haren terug en littekenvorming is minimaal. Bepaalde rassen zijn echter extra gevoelig voor demodex (West Highland White Terrier, Engelse Bulldog, Mopshond, Dobermann, Schotse Terrier, de Bull Terrier en de Sharpei), bij deze rassen kan de infectie hardnekkig blijven.
Bij oudere honden moet er gezocht worden naar de onderliggende oorzaak voor een verminderde weerstand en hangt hier de prognose van af. 

De onderliggende reden van een demodex infectie is vaak een erfelijke storing in het immuunsysteem. Het advies is dan ook om niet te fokken met dieren die een demodex infectie hebben doorgemaakt. Wij adviseren om ook de fokker van uw hond op de hoogte te stellen van de demodex infectie.

Het Websitebedrijf